صفحه اصلي > اخبار 
 


  چاپ        ارسال به دوست

«فصل نبرد» به روایت دکتر بابک عشرتی/ مدیریت کرونا با بروکراسی ممکن نبود

فصل نبرد، روایتی است از روزهای پرچالش مدیریت بیماری کرونا در پایتخت، از ابتدای شیوع بیماری، فراز و فرودهای تصمیم سازی ها و کنترل بحران در سایه همکاری های بین بخشی؛ گفته هایی از ناگفته های مسئولان درگیر با همه گیری کووید-19 که ابعاد پیدا و پنهان مدریتی را بیان می کند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، با متمرکز شدن ستاد مقابله با کرونا در استان تهران، به نوعی تمامی مسئولان درگیر در این حوزه با راهبری واحد و مشخص، با سرعت بیشتری مسیر مقابله با بحران را در پیش گرفتند. بی شک جنس بیماری کرونا، نقش حوزه بهداشت و درمان را از سایر حوزه ها پررنگ تر می کرد، به ویژه بهداشت؛ چراکه با ناشناخته بودن بیماری، اهمیت پیشگیری و غربالگری روز به روز بیشتر و مسئولیت نیروهای بهداشتی روز به روز سنگین تر می شد.
 
 
 دکتر بابک عشرتی، معاون امور بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی ایران با یادآوری روزهای سخت و نفس گیر ابتدای شیوع بیماری کرونا در کشور و پایتخت، از چالش های کنترل بحران، پیچیدگی های بیماری، تصمیم گیری ها و مدیریت ارائه سایر خدمات بهداشتی در کنار رسیدگی به افراد مشکوک کرونایی می گوید:
 
 
"از زمانی که دکتر زالی، رییس دانشگاه عوم پزشکی شهید بهشتی به عنوان فرمانده ستاد کرونای تهران منصوب شد تا حدود زیادی از دغدغه های ما کاسته شد، چراکه تا پیش از آن مجبور بودیم تمامی مسائل را با وزارتخانه هماهنگ کنیم که این موضوع مشکلاتی را به دلیل ملی بودن فعالیت های وزارتخانه واز طرفی گستردگی کار در پایتخت ایجاد می کرد؛ ضمن اینکه شرایط استان تهران نیز با دیگر نقاط کشور متفاوت بود و قبل از انتصاب فرماندهی مشخص برای ستاد کرونای تهران، فعالیت ها و هماهنگی ها سخت بود و با مشخص شدن یک شخص به عنوان فرمانده ستاد و تشکیل چنین ستادی، فعالیت ها ساده تر شد. همچنین شرایط تشکیل جلسات هم به دلیل ابعاد استانی و خارج شدن از سیستم وزارتخانه ای تسهیل شد.
 
 
در حقیقت ما از همان زمان که از وقوع نخستین مرگ بر اثر کرونا در استان قم مطلع شدیم، فعالیت های خود را به طور جدی آغاز کردیم و طبیعتا اولین بخش هایی که با بحران سلامت درگیر می شوند مراکز و حوزه های درمان هستند که در خصوص بحران کرونا هم همین اتفاق رخ داد.
 
 
نخستین هدف ما در زمان وقوع این بحران بحث کنترل عفونت در بیمارستان ها بود و به دنبال آن با درگیری بیشتر حوزه¬ بهداشت با موضوعContact Tracing مواجه شدیم، از طرفی زمزمه های تقویت شبکه غربالگری از طریق salamat.gov.ir نیز مورد توجه قرار گرفت و همکاران در هر مرکز با بیماران تحت پوشش خود تماس می گرفتند و راهنمایی های لازم انجام می شد؛ پایش به شکل مستمر ادامه داشت.
 
 
نکته حائز اهمیت راه اندازی مراکز جامع سلامت 16 ساعته بود که به نظر من یک اقدام موثر برای کاهش بار بیمارستان ها محسوب می شود.
 
 
همکاری بین بخشی با دستگاه ها و نهادها از نکات مهم و موثری است که ازهمان ایام ابتدایی فروردین ماه با حضور مخابرات، فرمانداری ها، شهرداری و بسیج در میدان مبارزه با همه گیری شکل گرفت.
 
 
در چنین شرایطی با توجه به اهمیت آمار و اطلاعات، بهداشت روان، ساماندهی خدمات بهداشت دهان و دندان، پشتیبانی و بهداشت خانواده، بخش هایی را ایجاد یا مراکز موجود را در معاونت بهداشتی ستاد دانشگاه تقویت کردیم.
 
 
خدماتی نظیر مدیریت و پیگیری برنامه های سایر بیماری ها،غربالگری¬ها، مدیریت خانواده های مبتلایان به کووید-19، مدیریت اجساد، قرنطینه و ... هم جزو وظایف شبکه های بهداشت بود که به خوبی انجام شد.
 
 
از ابتدای کرونا مهمترین چالش رفتار همین ویروس و ماهیت پاندمی بود، چراکه تاکنون با چنین پاندمی به این وسعت و عظمت در کشور مواجه نشده بودیم.
 
 
ضمن اینکه ویروس کرونا یک ویروس جدید و ناشناخته بود و در خصوص میزان خسارات و بیماری زایی آن اطلاعاتی نداشتیم و دانش ما نسبت آن کافی نبود که این مهمترین چالش ما از ابتدا محسوب می شد. اما تامین تدارکات از جمله ماسک و وسایل حفاظت فردی چالش مهم دیگر بود که واقعاً مدیریت را سخت می کرد.
 
 
اسفند ماه بسیار سختی را گذراندیم و این چالش های بیان شده جزئی از دغدغه های اصلی ما بود.
 
 
یکی دیگری از موضوعات مهم در خصوص متوفیان و رسیدگی به مسائل بهداشتی خانواده های آنها بود که اقدامات مهمی انجام گرفت. چراکه کار بسیار سختی بود؛ اینکه چگونه باید فرد فوت شده را دفن و داغ دیدگان را توجیه کنند که با وجود رسومات فرهنگی و سنتی، مراسمی برگزار نکنند. ضمن اینکه تجهیزات آزمایشگاه های پایتخت در روزهای نخست برای تشخیص علت فوت که آیا بر اثر کرونا بوده یا دلایل دیگری داشته است، کامل نبود.
 
 
اما در هر صورت اینکه دوباره چنین پاندمی از جنس بهداشت و سلامت شیوع پیدا کند و ما با آمادگی کامل بتوانیم برای مقابله با آن وارد عمل شویم، بستگی به زمان وقوع آن دارد، اما در کل می توان گفت از قبل از کرونا وضعیت بهتری داریم.
 
 
پاندمی کرونا به ما یاد داده که با توجه به شرایط چطور منعطف باشیم؛ دستورالعمل¬ها، بخش-نامه¬ها، حتی سبک زندگی و تفکرمان را تغییر دهیم.
 
 
بعد از شیوع این بحران شاهد چابکی هر چه بیشتر سیستم اداری بودیم و درس گرفتیم با بروکراسی نمی توان کرونا را مدیریت کرد.
 
 
در هر صورت اگر در حال حاضر بخواهم به گذشته بازگردم و درباره اینکه چه کارهایی باید انجام می دادم که ندادم و برعکس، تصور می کنم که بعضی از مسائل و نواقصی که شاهد بودم را باید صریح تر با افراد مافوق مطرح می¬ کردم تا شاید آنها هم بهتر بتوانند تصمیم بگیرند. همچنین باید حمایت طلبی بیشتری برای همکاران به ویژه نیروهای زیر مجموعه در نظر می گرفتم.
 
 
در حقیقت باید سعی کنیم سرمایه اجتماعی بیشتری را تولید کنیم تا در چنین شرایطی کارها سریعتر مدیریت شوند.
 
 
باید بگویم که خودم هیچگونه نگرانی از ابتلا نداشتم و حتی در اوایل بحران تا حدودی بی محابا در جلسات حضور می یافتم و از ماسک هم استفاده نمی کردم، چراکه برای تامین ماسک پرسنل ناتوان بودیم. اما به مرور این چالش هم برطرف شد.
 
 
در پایان از تک تک همکاران خود در ستاد و تمامی کارکنان زحمت کش قدردانی می کنم. کارهای بسیار بزرگی را این عزیزان با وجود مشکلات و تحریم ها و کمبود نیرو و امکانات انجام دادند که حتی نسبت به بسیاری کشورهای پیشرفته عملکرد بهتری را شاهد بودیم."
 
 
انتهای پیام/
کد خبرنگار: 7702 ی.ق
 
 


١٤:٠٨ - دوشنبه ١٦ فروردين ١٤٠٠    /    عدد : ١٠٣٣٥٢    /    تعداد نمایش : ٣٢٤