جمعه ٠٣ آذر ١٣٩٦ - 
1 2 3
 
منو اصلی
صفحه اصلي > تهاجم فرهنگی، مرگ تدریجی یک ملت! 
 

تهاجم فرهنگی، مرگ تدریجی یک ملت!                                                                                                                  

تهاجم فرهنگى این است که یک مجموعه –سیاسى یا اقتصادى –براى مقاصد سیاسى خود و براى اسیر کردن یک ملت، به بنیان‏‌هاى فرهنگى آن ملت هجوم مى‌برد.

 آن چه ما آن را تهاجم فرهنگى دشمن مى‌نامیم و پیوسته مردم هوشیار خود و بیش از همه جوانان را به مجاهدت در برابر آن فرا می‏‌خوانیم، همانا کوشش همه جانبه‌ دشمنان ما با استفاده از همه‌ ابزارهاى تبلیغى و خبرى و سیاسى و امنیتى براى برانگیختن همین دشمن درونى است...

یکى از راه هاى تهاجم فرهنگى، این بوده است که سعى کنند جوانان مؤمن را از پایبندی‏‌هاى متعصبانه‌ به ایمان، که همان عواملى است که یک تمدن را نگه مى‌دارد، منصرف کنند. همان کارى را که در اندلس، در قرن‏‌هاى گذشته کردند. یعنى جوانان را در عالم، به فساد و شهوت‌رانى و می‌گسارى و این چیزها مشغول کردند. این کار، حالا هم انجام مى‌گیرد...

«تهاجم فرهنگى»، با «تبادل فرهنگى» متفاوت است. تبادل فرهنگى لازم است. هیچ ملتى بى‌نیاز نیست از این که در همه‌ زمینه‌ها، از جمله در زمینه‌ مسائل فرهنگى، از ملت‏‌هاى دیگر بیاموزد.         

ملت‏‌ها در رفت و آمدهایشان، آداب زندگى را، خلقیات را، علم را، لباس پوشیدن را، آداب معاشرت را، زبان را، معارف را و دین را از یکدیگر فرا گرفته‌اند. این، مهم ترین تبادل‌هاى ملت‏‌ها با هم بوده است؛ حتى مهم تر از تبادل اقتصادى و کالا.        

بسیار اتفاق افتاده است که این تبادل فرهنگى، به تغییر مذهب یک کشور انجامیده است! مثلاً در شرق آسیا، بیشترین عاملى که اسلام را به این کشورها –از جمله به کشور اندونزى، به کشور مالزى و حتى به قسمت‌‏هاى مهمى از شبه قاره –برد، دعوت مبلغان نبود، بلکه رفت و آمد آحاد ملت ایران بود.     

خود ملت ما هم، در طول زمان، خیلى چیزها از ملت‏‌هاى دیگر آموخته است و این، یک روند ضرورى براى تر و تازه ماندن معارف و حیات فرهنگى در سرتاسر عالم است. این، تبادل فرهنگى است و خوب است.  
تهاجم فرهنگى این است که یک مجموعه –سیاسى یا اقتصادى –براى مقاصد سیاسى خود و براى اسیر کردن یک ملت، به بنیان‏‌هاى فرهنگى آن ملت هجوم مى‌برد.       
چنین مجموعه‌اى هم چیزهاى تازه‌اى را وارد آن کشور و آن ملت مى‌کند اما به زور؛ اما به قصد جایگزین کردن آن‏ها با فرهنگ و باورهاى ملى. این، اسمش تهاجم است... در تبادل فرهنگى، هدف، بارور کردن فرهنگ ملى و کامل کردن آن است. اما در تهاجم فرهنگى، هدف، ریشه‌کن کردن فرهنگ ملى و از بین بردن آن است.

اگر در تبادل فرهنگى، ملتى که از فرهنگ بیگانه چیزى مى‌گیرد، تشبیه به آدمى شود که در کوچه و بازار، غذا و دواى مناسب مى‌خرد که مصرف کند؛ در تهاجم فرهنگى، ملتى را که تحت تهاجم قرار گرفته است، باید به بیمارى که افتاده و خودش کارى نمى‌تواند بکند، تشبیه کنیم. آن وقت دشمن، آمپولى به او تزریق مى‌کند و معلوم است آمپولى که دشمن تزریق کند، چیست! این، فرق دارد با آن دارو و درمانى که خود شما بروید و آن را با میل انتخاب و وارد بدنتان کنید. این، تهاجم فرهنگى است. پس، تبادل فرهنگى به انتخاب ماست؛ اما تهاجم فرهنگى به انتخاب دشمن است.

بخشی از منشور سخنان مقام معظم رهبری(مدظله العالی) در مورد تهاجم فرهنگی

 
پیوندهای مهم
پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری

پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری

پایگاه اطلاع رسانی دولت

نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری
 
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی
شهید بهشــتی
آدرس : تهران - بزرگراه شهید چمران خیابان یــمن - خیابان شهید اعــرابی جنب بیمارستان آیت الله طالقانی

تلفن : 23871 - 021
پست الکترونیک : info@sbmu.ac.ir
© تمامی حقوق این سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شهید بهشتی می باشد.