روایتی از آنها که برای سلامتی مردم داوطلب شده اند/ یک داوطلب سلامت:سنگ صبور محله شده ام
هر ساله 14 آذرماه بهانه ای است تا به احترام «داوطلبان سلامت» سراپا بایستیم و به این تلاشگران یک «خداقوت» جانانه بگوییم. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حالا به خود می بالد که پذیرای بیش از 3300 داوطلب سلامت در مناطق تحت پوشش است. گفتگوی متفاوت با یکی از این داوطلبان خستگی ناپذیر را در زیر بخوانید.
هر ساله 14 آذرماه بهانه ای است تا به احترام «داوطلبان سلامت» سراپا بایستیم و به این تلاشگران یک «خداقوت» جانانه بگوییم. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حالا به خود می بالد که پذیرای بیش از 3300 داوطلب سلامت در مناطق تحت پوشش است. گفتگوی متفاوت با یکی از این داوطلبان خستگی ناپذیر را در زیر بخوانید.
يادگيري مفاهيم بهداشتي اوليه باشركت مستمر دركلاس هاي آموزشي وانتقال به خانوارهاي تحت پوشش؛ تشويق خانوارهاي تحت پوشش به استفاده از تسهيلات بهداشتي موجود و قابل دسترس؛ پيگيري مراقبت هاي بهداشتي خانوار كه نياز به مراجعه به مركز بهداشتي درماني دارند و ده ها خدمت دیگر گوشه ای از تلاش "آسیه تشکری" داوطلب سلامت پایگاه اکبری از مرکز خدمات جامع سلامت بومهن شبکه بهداشت و درمان پردیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است که حالا 26 سال است بدون هیچ چشمداشت مادی در حوزه سلامت فعالیت دارد. گفتگو با این داوطلب سلامت پرتلاش را در زیر بخوانید.
چه زمانی وارد فعالیتهای عام المنفعه در حوزه سلامت شدید؟
من از سال1370 ازهمان شروع برنامه داوطلبان سلامت جذب شده و وارد این حوزه شدم و در مراکز خدمات جامع سلامت بومهن، ولی عصر و پایگاه اکبری فعالیت داشته ام.
دلیل عضویت شما به عنوان یک داوطلب سلامت چه بود؟
در شروع این برنامه برای جذب داوطلب سلامت با توجه به شرکت در کلاس و آموزش های مورد نیاز به درب منازل مراجعه و به معرفی داوطلب سلامت که نماینده ای بین مراکز خدمات جامع سلامت و جامعه محل زندگی هستند، آغاز نمودم. آنها نسبت به وضعیت بهداشتی محله خود حساس هستند و آموزشهای بهداشتی را به دوستان و همسایگان انتقال می دهند. من که خیلی به فعالیت های بهداشتی علاقمند بودم، این کار را پذیرفتم.
جذب داوطلبان سلامت شرایط خاصی دارد؟
داشتن تحصیلات درحد سواد خواندن و نوشتن و علاقمندی به مسائل و مشکلات بهداشتی محله.
وضعیت بیماری های واگیر در بدو ورودتان در این حوزه چگونه بود؟
وضعیت پیشگیری از بیماری های واگیر خوب نبود و در آن زمان خیابان ها هنوز آسفالت نشده بود و بچه ها در آب های راکد و کثیف جوی مشغول بازی بودند. من با خوشرویی به مردم در مورد احتمال ابتلا به انواع انگل ها، عفونت ها و ویروس ها صحبت و آموزش های لازم را به آنها می دادم.
از فعالیت های دیگرتان در پیشگیری از بیماری ها بگویید؟
در طرح کشوری پولیو، برای پیشگیری از بیماری فلج اطفال، در منطقه اعلام کردم تا کودکان زیر پنج سال منطقه در منزل مسکونی من حاضر شوند و واکسیناسیون فلج اطفال با هماهنگی و همکاری مرکز خدمات جامع سلامت انجام می شود. در مورد بیماری های فصلی مانند آنفلوانزا، بیماری های اسهالی، عفونی و ... نیز اصول اولیه بهداشتی را به مردم آموزش و سپس آنها را جهت درمان و مراجعه به پزشک در مراکز خدمات جامع سلامت راهنمایی می کردم.
آیا در این چند سال بیماری در منطقه شایع شد؟
بله. وبا
چگونه برای پیشگیری و کنترل این بیماری کمک کردید؟
علائم و راههای پیشگیری از بیماریهای وبا را برای همسایگان توضیح می دادم و موارد مشکوک را به مرکز خدمات جامع سلامت می فرستادم.
از فعالیتهای دیگرتان بگویید؟
بنده عضو هیئت مدیره تعاونی زنان بومهن، عضو ستاد نماز جمعه شهرستان و ... هستم.
چند فرزند دارید؟
من 2 فرزند دارم. یک دختر و یک پسر.
مایل هستید فرزندانتان راه شما را ادامه دهند؟
اگر خودشان علاقه داشته باشند حتما. دخترم علاقمند است و با توجه به رشته تحصیلی اش که گرافیک است در طراحی و تهیه پمفلت های آموزشی به من کمک می کند.
شیرینترین اتفاق در طول این سالها چه بود؟
من یکی از افراد این جامعه بودم ولی دوستان و آشنایان با دقت و علاقه به من نگاه میکردند و به حرف من گوش می دادند و این باعث شده بود تا سالم تر زندگی کنند. علاوه بر این آموزشهای زیادی که به اتباع خارجی درخصوص عدم زایمان در منزل و استفاده از خدمات رایگان مراکز خدمات جامع سلامت دادم منجر به نجات جان مادر و نوزادشان گردید.
از علاقمندی و استقبال داوطلبان سلامت دیگر بگویید
خانمها خیلی علاقمند هستند. تا جایی که خانم اسدی با اینکه سن ایشان بالاست و تصادف کرده اند، با وجود داشتن پلاتین در پا و به همراه داشتن واکر هر هفته در کلاس ها حضور پیدا می کنند.
برقراری ارتباط با مردم از ابتدای فعالیتتان تاکنون چگونه بود؟
با توجه به علاقه ای که دارم با خوشرویی و خوش رفتاری با مردم صحبت می کنم. در اوایل کار برخورد مردم با من خوب نبود چون نسبت به داوطلب آشنائی نداشتند. اما هم اکنون بعد از گذشت سالها، مردم نسبت به داوطلب سلامت شناخت پیدا کرده و اعتماد دارند و پذیرای من برای سرشماری، آموزش مسائل بهداشتی، مشکلات محله و ... هستند. تا جایی که در جلسات مذهبی از من می خواهند که برای آنها مشکلات و مسائل روز محله و بیماری های فصلی صحبت کنم. آنقدر اعتماد ایجاد شده که سنگ صبور محله شده ام. مردم مشکلات شخصی خود و خانواده شان را با من مطرح می کنند.
معمولا در چه محل هایی آموزش ها را به مردم انتقال می دهید؟
مراکز خدمات جامع سلامت، مسجد، نمازجمعه، جلسات مذهبی و مدرسه
حقوقی بابت این همه فعالیت می گیرید؟
نه برای رضای خدا و رضایت مردم فعالیت می کنم.
آرزوی شما چیست؟
جایگاه داوطلبان سلامت و فعالیت های آن به همه مردم معرفی شود.
حرف آخر...
امیدوارم همه سلامت و شاد باشند و من به عنوان یک داوطلب، سلامتی و خنده را برلب ساکنان محله ببینم.