افزایش اختلالات خواب بین کودکان در شرایط بحران
متخصص کودکان و فلوشیپ بیماریهای خواب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به افزایش اختلالات خواب در میان کودکان در شرایط بحران و استرس، گفت: تجربه حوادث تلخ، نگرانیهای خانوادگی و مشکلات اجتماعی میتواند باعث بروز مشکلاتی مانند کابوسهای شبانه، بیخوابی، بیداریهای مکرر و افزایش اضطراب در کودکان شود، در این میان آرامش و مدیریت استرس از سوی والدین نقش مهمی در کاهش این مشکلات دارد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، دکتر زهرا سلطانتویه با اشاره به شیوع اختلالات خواب در میان کودکان در شرایط بحران و حوادث، اظهار کرد: در بسیاری از مطالعات مشاهده شده است که در زمان بروز بلایا، جنگها و شرایط پراسترس، درصد قابل توجهی از افراد به ویژه کودکان دچار اختلالات خواب میشوند.
وی با بیان اینکه عوامل مختلفی میتواند موجب تشدید این مشکلات در کودکان شود، افزود: عوامل روانشناختی از مهمترین این موارد هستند به شکلی که کودکانی که شاهد مرگ یا جراحت یکی از نزدیکان خود بودهاند، یا آسیب دیدن و تخریب محل زندگیشان را تجربه کردهاند، از آسیبپذیری بیشتری برخوردارند.
این متخصص کودکان ادامه داد: برخی عوامل نیز به شرایط داخل خانواده بازمیگردد به طور مثال خانوادههایی که پیش از این با مشکلات و تنشهای خانوادگی مواجه بودهاند یا هماهنگی و حمایت عاطفی کافی در آنها وجود نداشته است، بیشتر ممکن است با تشدید مشکلات روانی و خواب در کودکان مواجه شوند.
وی اضافه کرد: همچنین کودکانی که از قبل دچار مشکلات روانی یا اختلالات خواب بودهاند، در چنین شرایطی آسیبپذیرتر هستند.
وی با اشاره به نقش سن و جنسیت در بروز این اختلالات گفت: کودکان کمسنتر معمولا کابوسهای شبانه بیشتری را تجربه میکنند. در دختران بیشتر شاهد بروز ترس و اضطراب هستیم و در پسران گاهی رفتارهایی مانند پرخاشگری بیشتر مشاهده میشود.
دکتر سلطانتویه همچنین به نقش عوامل اجتماعی در تشدید این مشکلات اشاره کرد و گفت: خانوادههایی که در اثر حوادث دچار آوارگی شدهاند، محل زندگی خود را از دست دادهاند یا با مشکلات اقتصادی و از دست دادن شغل والدین مواجه شدهاند، بیشتر در معرض بروز مشکلات خواب در کودکان قرار دارند.
وی افزود: از شایعترین اختلالات خواب در این شرایط میتوان به کابوسهای شبانه اشاره کرد؛ بهگونهای که وقایع استرسزا در خواب کودک تکرار میشود و کاهش مدت خواب، دیر خوابیدن، بیداریهای مکرر در طول شب و حتی بازگشت به برخی رفتارهای دوران کودکی مانند مکیدن انگشت، ناخن جویدن یا نیاز بیشتر به حضور و آغوش والدین نیز از دیگر نشانههاست.
این متخصص کودکان تاکید کرد: مهمترین اقدام برای کمک به کودکان، حفظ آرامش از سوی والدین است، پدر و مادرها اگر بتوانند استرس و نگرانیهای خود را مدیریت کنند، میتوانند احساس امنیت بیشتری به فرزندانشان منتقل کرده و به آنها کمک کنند تا این دوره سخت را بهتر پشت سر بگذارند.
انتهای پیام/