اخبار

پرستاری صرفاً یک حرفه نیست بلکه یک هنر و علم است؛ این‌ها سخنان ثریا رجبی سوپروایزر بیمارستان اشرفی اصفهانی یکی از پرستاران نمونه کشوری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.

---

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ثریا رجبی پرستار نمونه کشوری است که به مناسبت بزرگداشت مقام پرستار و انتخابش به‌عنوان نمونه کشوری با او به گفت‌وگو نشستیم.

 

رجبی که دارای ۲۷سال سابقه کار و سوپروایزر بیمارستان اشرفی اصفهانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است، بیشتر این سال‌ها را در اتاق عمل فعالیت کرده است.

 

وی با اشاره به خاطراتش در طول این سال‌ها می‌گوید: پرستاری خاطرات تلخ و شیرین فراوانی دارد، یکی از شیرین‌ترین خاطراتم مربوط می‌شود به زمانی که در اتاق عمل مریض بدحالی داشتیم که با توجه به نوع بیماری‌اش احتیاج به تزریق خون داشت. گروه درمان سعی کردند که این کار را از خودشان شروع کنند و در نهایت باعث نجات جان آن بیمار شدند.»

 

ثریا رجبی تلخ‌ترین لحظات شغلش را مربوط به مواقعی می‌داند که CPRموفقیت‌آمیز نیست و با توجه به اینکه بخش اعظمی از تجربه کاری‌اش مربوط به اتاق عمل است، می‌گوید: یکی از تلخ‌ترین خاطراتم مربوط به فوت مادری هنگام زایمان است که هرگز از خاطرم نمی‌رود.

 

این پرستار نمونه در ادامه تأکید می‌کند: پرستاری صبر، دلسوزی و احساس مسئولیت است، همپا شدن با آلام و رنج بیماران کار دشواری است اما اگر احساس مسئولیت وجود داشته باشد کار لذت بخشی است.

 

وی در پاسخ به این سؤال که پرستاری چندمین انتخاب او در کنکور بوده است، با خنده می‌گوید: انتخاب من خیلی آگاهانه نبود و از آنجایی که شاگرد درس‌خوانی بودم همه دوست داشتند پزشکی بخوانم، ولی این اتفاق نیفتاد و برحسب یک سری مسائل در این رشته قرار گرفتم، اوایل فعالیت کردن در این شغل به دلیل روحیه حساسی که داشتم برایم دشوار بود اما به مرور این توانایی در من قوت گرفت و سعی کردم کارها و وظایفم را درست انجام دهم».

 

در ادامه می‌توانید ویدیوی صحبت‌های ثریا رجبی پرستار نمونه کشوری دانشگاه را مشاهده کنید. 

رجبی درباره تأثیراتی که این شغل بر زندگی خانوادگی‌اش داشته است، می‌گوید: برای عمل جراحی چشمان مادرم، حتی یک روز هم نتوانستم در کنارش باشم. علی‌رغم انتظاری که از من وجود داشت نمی‌توانستم با توجه به شلوغی اتاق عمل آنجا را ترک کنم.

 

این پرستار با سابقه درباره ماهیت شغلش می‌گوید: پرستار اسوه صبر است، پرستاری صرفاً یک حرفه نیست بلکه یک هنر و علم است و هردوی این‌ها باید باهم وجود داشته باشد و یک پرستار باید درک کاملی از شرایط اطرافش داشته باشد.

 

انتهای پیام/