ناگفته های پرستاران دانشگاه از تلخ و شیرین نبرد با کرونا
پرستاران در طول دو سال گذشته، تجارب عجیبی را پشت سر گذاشتند، از بهت و غافلگیری برای ظهور یک ویروس نوپدید گرفته تا دل نگرانی و دلتنگی برای خانواده و عزیزان.
پرستاران در طول دو سال گذشته، تجارب عجیبی را پشت سر گذاشتند، از بهت و غافلگیری برای ظهور یک ویروس نوپدید گرفته تا دل نگرانی و دلتنگی برای خانواده و عزیزان.
بغض های در گلو مانده برای از دست رفتن دوستان و همکاران و بی ثمر ماندن بسیاری از تلاش ها برای زنده ماندن بیمارانی که کرونا آنان را به زانو درآورد هم که خود قصه پر غصه دیگری است.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، سکه کرونا غیر از مصائبش، روی دیگری هم داشت؛ اگرچه نفس کادر درمان در طول این دو سال نبرد به شماره افتاد، اما کرونا اهمیت حرفه پرستاری را بیش از هر زمان مشخص و مردم و کادر درمان را به یکدیگر نزدیکتر کرد.

با شادی ابراهیمی پرستار بیمارستان شهید مدرس به گفت و گو می نشینیم، او همسر شهیدصفرلوست، پرستار فداکاری که سال گذشته در حین خدمت بر اثر ابتلا به کرونا درگذشت.
ابراهیمی درباره سختی های تجاربش در طول دو سال اخیر می گوید: یکی از سخت ترین تجارب بحران کرونا وضعیت غیرقابل پیش بینی بیماران است، بیمارانی که تا چند لحظه قبل شرایط عادی دارند، به یکباره ضربان قلبشان می ایستد، سختی این لحظات برای کادر درمان غیرقابل توصیف است.
او که پا به پای همسر شهیدش از اولین روزهای شیوع ویروس کرونا به بیماران خدمت رسانی کرد، ادامه می دهد: در دوران کرونا به دلیل شرایط سخت کاری، ترس و اضطراب از مواجهه با ویروسی ناشناخته و استفاده از لباس های فرمی که در کنار حجم بالای کاری، خدمت رسانی را چند برابر سخت تر می کرد، کادر پرستاری شجاعانه و شبانه روز به درمان بیماران پرداختند.
او می گوید: به قدری ابعاد وعوارض این ویروس برای کادر درمانی دنیا و پزشکان ناشناخته و حیرت انگیز بود که بیماری که تا چند لحظه قبل وضعیت عادی داشت به یکباره علامت های حیاتی را از دست می داد. این لحظات سخت هرگز از خاطر ما نمی رود لحظاتی که کرونا عزیزانمان، هموطنان، بزرگ و کوچک را در یک لحظه شکار می کرد و هیچ کاری از دست ما بر نمی آمد، سختی این وضعیت به هیچ عنوان قابل توصیف نیست.
داغی که تا ابد بر دل کادر درمان ماندگار است
این پرستار دانشگاه ادامه می دهد: واژه کرونا یادآور روزهای سخت خصوصا برای کادر درمان است روزهایی که باعث شد داغدار عزیزانمان بشویم، و پرپرشدن آنها را ببینیم، هیچ وقت این داغ از دلمان نمی رود.
ابراهیمی همانند همه مردم آرزو می کند این بیماری زودتر ریشه کن شود تا مردم سراسر دنیا بتوانند در آرامش به زندگی خود ادامه دهند.
کرونا مردم و کادر درمان را به یکدیگر نزدیکتر کرد
او می گوید: درعین حال کرونا باعث شد دیدجامعه به شغل پرستاری و زحمتی که کادر درمان متحمل می شوند بهتر شود، بیشتر مردم در این دوران سخت از نزدیک با جانفشانی ها و نقش کلیدی کادر پرستاری در درمان بیماران آشنا شدند.
وی به تلاش پزشکان کشور برای دسترسی به آخرین روش های درمانی در کرونا اشاره می کند و می گوید: پزشکان بیماری و روش درمان را شناسایی و تجویز می کنند و در ادامه این پرستاران هستند که روند درمان را به سرانجام می رسانند،اگر مراقبت های پرستاران نباشد، درمان در بیمارستان هیچ معنایی ندارد.
او که همچنان سوگوار درگذشت همسرش است، به مطالبات به حق جامعه پرستاری اشاره می کند و می گوید: باید به جامعه پرستاری و مدافعان سلامت و افرادی که عزیزترین افراد خود را در مبارزه با این بیماری از دست داده اند بیشتر توجه شود، دریافت مالیات از حقوق کادر پرستاری برداشته و یا تدابیری برای کاهش ساعت کاری و بازنشستگی زودتراز موعد در این حرفه دیده شود.
مریم ناصری مدیر پرستاری بیمارستان 15 خرداد، پرستار دیگری است که با او به گفت و گو می نشینیم، او 32 سال است که در کسوت پرستاری در حال فعالیت است.
دل نگرانی؛ احساسی که همیشه همراه یک پرستار است
وی به سخت ترین ابعاد حرفه پرستاری اشاره ای می کند و می گوید، دل نگران حال بیماران بودن، حسی که مدام با یک پرستار همراه است.
وی می گوید: کار کردن با کودکان نیز دشواری های خاص خود را دارد واقعا کار کردن با بچه ها برای من سخت است و تحمل دیدن رنج و درد کودکان برای من بسیار سخت است.
وی ادامه می دهد، در دوران کرونا جایگاه پرستاران بسیار تغییر کرد، مردم ما بسیار فهیم و قدرشناس هستند و همواره درکرونا با علم به این که گروههای پرستاری جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند، به آنان لطف و محبت بیشتر داشتند.
او ادامه می دهد: پرستاران درکرونا خصوصا روزهای اول این بحران شرایط سختی را تجربه کردند، عید، سال تحویل و تعطیلی، شب و روز برای پرستاران معنی نداشت.
ناصری ادامه می دهد: هیچ کدام از کادر پرستاری خود را از دیگران مستثنی نمی دانستد و همه دوش به دوش هم کار کردند.
وی ادامه می دهد درگیری پرسنل و خانواده ها به کرونا و فوت همکاران وپرستاران دانشگاه از سخت ترین و دشوار ترین لحظات کاری یک پرستار است.
برداشتن مالیات از حقوق پرستاران؛ یکی از مهمترین دغدغه های جامعه پرستاری
وقتی از ناصری درباره مهمترین دغدغه ها و مطالبات جامعه پرستاری می پرسیم او برداشتن مالیات از حقوق پرستاران را یکی از مهمترین مطالبات جامعه پرستاری عنوان می کند.
حمیده حسین پور سوپروایزر بیمارستان شهید مدرس نیز فرد دیگری است که از او درباره تجربیاتش در طول دوران نبرد با کرونا می پرسیم؛ او می گوید: در دوران کرونا دفتر پرستاری با مشکلات زیادی همچون "چیدمان نیروها" روبه روشد، این موضوع که حجم زیادی از نیروها در این دوران به کرونا مبتلا شده بودند و در دوره استعلاجی به سر می بردند و از طرفی دیگر حجم بالای مراجعان، مراکز درمانی را با چالش های جدی روبه رو کرده بود.
او می گوید: یعی از مهمترین دغدغه ها در کرونا تامین و چیدمان نیروها بود.
وی نیز همچون سایر همکارانش به نگاه متفاوت مردم دردوران کرونا به حرفه پرستاری اشاره می کند و تاکید میکند: در این دوران ارزش کارپرستاران بیش از پیش مشخص شد و جامعه بیش از هرزمان با حساسیت و اهمیت شغل پرستاری آشنا شد.
انتهای پیام/
کدخبرنگار: 7702س.ق